Hakkımda

Fotoğrafım
Fotoğraf çekmek dışında bir şey yapmaz ki ne zaman fotoğrafın dışındaki dünyaya burnunu soksa bir kaç kesikle çıkar.

23 Kas 2013

Bardağın boş Okyanus'u..

   Yalnızlık değil bu, başka bambaşka bir şey. Gecenin ortasına açtığında gözlerini, yatağının baş ucuna oturup, dudaklarının arasına bir sigara yerleştirdiğinde hissediyorsun. Kırgın değil paramparçasın. Sessiz bir karanlığın içindesin. O an kıyamet kopsa, kalkmam ben buradan diyorsun. O kadar anlamını yitirmiş ki pencerenin öteki tarafı, o kadar buğulanmış ki..
   Adının anlamını en çok o saatlerde taşıyorsun. Sonsuzluk diyor kimileri, özgürlük diyor başka birileri. Anlamadan, hissetmeden kalıplara sokuyorlar seni. Kaldırma kuvvetin var ama şehrin atıkları sürekli işliyor yüreğine. Sırtında ki yükler de gemilerin değil, içinde ki bazı heyecanlar da yaşattığın canlılar değil. Kimi sabahlar güneşin parlaklığı ile parıltılar saçıyorsun, kimi sabahlar siyaha bürünüp fırtınalar estiriyorsun. Ortan yok işte. Ya en yukarıdasın ya en dipte. Sana baktığında huzura kavuşan da var, seni aşıp gitmek isteyende.. Ama ben sende boğuldum..

                                                                                              -------

   Elimde tuttuğum kağıt parçasına sıkıştırılmıştı bu cümleler. İçime düşen mutsuzluk ateşi tüm vücudumu kaplarken gözyaşları içinde kalakaldım. Hani ilkler vardır ya, hiç unutulmaz... Ben adımın 'ilk'ini işte o an yaşadım. O gün hayatımdan bir adam gitti ve ben adımla yaşamaya çalıştığım tüm 'özgülük'lerimin tek bir hamlede silinip atıldığını hissettim. Sevmenin daha sakin sularda yüzmek olduğunu anladım.
   Dibe vurmadan ve ayakların yeri bulmadan yukarı sıçrayamazsın, öyle değil mi? İşte bana da öyle oldu.. Gecenin karanlığında, ıssız yatağımda gözyaşlarım hâlâ akarken yanaklarıma ruhum dibi gördü. Sağa döndüm, sola döndüm, nefesim daraldı, ruhum karanlıklar içinde isyan etti, çığlık attı ve delicesine haykırdı ama sesimi duyan olmadı. Ve ben o gece kendi adımda boğuldum..
   İşte bu yüzden soruyorum size...
   Siz hiç adınızı iliklerinize kadar yaşadınız mı? Siz hiç hayat devam ederken, hayatın bir yerlerinde takılıp kaldınız mı?
   Ahh balıkçılar.. Yine ağlarını atıyorlar, yaralarıma... 

1 yorum: