Hakkımda

Fotoğrafım
Fotoğraf çekmek dışında bir şey yapmaz ki ne zaman fotoğrafın dışındaki dünyaya burnunu soksa bir kaç kesikle çıkar.

19 Nis 2012

Kadın

   Bir akşamüstü deniz kıyısında bir bankı sahiplenmiş oturuyordu kadın hayallerinde. En güzel duygular, en güzel şarkılar onlarındı o akşamüstü, kadının hayallerinde. Yüreğini kusası geliyordu son zamanlarda. Hissizdi.. Mutlu olmak istiyor, üzülmek istiyor hatta eski gibi yemek yiyerek, uyumak, normal hayatına devam etmek istiyordu. Ama hiç birini yerinde yapamıyor, tırnakları kırılana kadar yazıyordu, adamın sevmeyeşini.. Bu kadar sağlam nasıl bağlanabilmiş, nasıl bu kadar sevmişti? Kendide düşünüyor ama düşündükçe başka çıkmazlara giriyordu.
   Yoruldu kadın. Güçlü olmaya çalışmaktan. Her gece unutmaya çalışmaktan, her sabah hatırlamaktan, yoruldu. Ama olmayacaktı o adamın adını, kokusunu, sesini unutacağı bir gün doğmayacaktı. Yaşayamadıkları içinde ukdeydi kadının. Aklına geldikçe gözlerini bir okyanus misali dolduran adam habersizdi, kadından ve kadının yazdıklarından. Dudaklarından bir ah çıktı. Ah be adam dedi, ah be adam! ''Sana bulaşmamış 
olmayı, odamda oturup kahvemi içip neşemi bulmayı öyle isterdim ki..'' diye tamamladı boğazını düzen kelimeleri.  Düşünmekten göğüs kafesini patlatacak olan adamın, artık göğüs kafesini parçalamasına şahit oluyordu kadın. 
   Camdan dışarıya, kalbi kadar karanlık ama pırıltılarını da esirgemeyen gökyüzüne baktı. Kalemi en sevdiği defterinin arasına koydu, kapattı. Mumu üfledi, karanlığa girdi. Özledi kadın. Şarkılara sarıldı. En sevdiği şarkıyı battaniye yaptı, hüznünün üzerine örttü. Çünkü hiçbir şey kalmasa bile aralarında; bir şarkı vardı birbirine bağlayan, adamla kadını..

3 yorum:

  1. Bence kalbi olan vicdanlı insan bu satırları yazabilir. Bu kadın, hikayedeki gibi güçlü olmaya çalışmasın. Çünkü yeterince güçlü bir kalbi var.

    YanıtlaSil
  2. Belkide o kadın yazarken güçlüydü, kim bilir..

    YanıtlaSil
  3. Teşekkürler hoş bir yazı www.butunkizlartoplandi.com

    YanıtlaSil