Hakkımda

Fotoğrafım
Fotoğraf çekmek dışında bir şey yapmaz ki ne zaman fotoğrafın dışındaki dünyaya burnunu soksa bir kaç kesikle çıkar.

15 Ağu 2011

Günaydın, tabi öyle bir şey mümkünse..

   Günyadın tabii öyle bir şey mümkünse. Şuan Ankara'da güneş doğuyor ve kelimeler bir bir dökülüyor buraya. Bir kaç saat daha var seslerin çoğalmasına. Bu şehri seviyor ve bir o kadarda nefret ediyorum. Bu sokaklarda, bu şehirde onunla olmak varken eğer ben yalnız başıma o adama bunları yazıyorsam evet, Ankara senden nefret ediyorum. Bir gün bir adam yüzünden bu şehri sevmeyeceğim hiç aklıma gelmezdi.
   O şimdi İstanbul'da en güzel uykusunda uyuyor. Benim ona bu satırları yazdığımdan habersiz bir şekilde. Belki o da rüyasında sevdikleriyle İstiklalde dolanıyor kayıtsızca, sarhoşca. Henüz bedenim, aklım ve kalbim ondan sıyrılmış değil.Bu beni içten içe kemiriyor. Beynim onunla olan yaşanmışlıklar da duruyor ve izliyor olup biteni sessizce. Şarkılarla birlikte bir klip tadında geçiyor gözlerimin önünden. Bakınca fotoğraflara bir tokat gibi vuruyordu gözleri kalbime. Cümlelerin içinde kendini kaybetmiş biri olarak, benden daha afilli cümleler beklediğini biliyorum ama olmuyor.  Daha yaşanmadan, yaşayamadan bunlar çıkıyor beynimin kitap evinden. Henüz ondan cümlelerimi alıp gidemiyorum. Ona tek bir kelimeyle veda etmek  bundan dolayı ayıp..
   Herkesin yaşanmış bir hikayesi vardı işte ve benimki de buydu. İçimdekileri de kan revan içinde yazdığıma göre artık onu bu satırlarla düşünebilirim. Size günaydın, tabii öyle bir şey mümkünse. 







2 yorum: